محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
184
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
باشيد كه خداوند از درون بندگان پرده برمىگيرد . نه آنكه بر اسرار پوشيده آنان آگاه نيست و بر آنچه در سينهها نهفته دارند بىخبر است ؛ بلكه مىخواهد آنان را آزمايش كند كه كداميك اعمال نيكو انجام مىدهد و نيز اينكه پاداش ، برابر نيكوكارى و كيفر مكافات درخور بدىها باشد . كجا هستند كسانى كه خود و نه ما را دانايان علم قرآن مىپندارند كه اين ادّعا را براساس دروغ و ستمكارى بر ضدّ ما روا داشتند . خدا ما اهلبيت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را بالا آورد و آنان را پست و خوار كرد . به ما عطا فرمود و آنها را محروم ساخت . ما را در حريم نعمتهاى خويش داخل و آنان را خارج كرد كه راه هدايت را با راهنمايى ما مىپويند و روشنى دلهاى كور را از ما مىجويند . همانا امامان همه از قريش بوده كه درخت آن را در خاندان بنى هاشم كاشتهاند . مقام ولايت و امامت درخور ديگران نيست و ديگر مدعيّان زمامدارى ، شايستگى آن را ندارند . واژهشناسى كشف الخلق كشفة : آفريدگان را نمودار ساخت . البواء : قصاص . ساختار ادبى انه جهل : تأويل به مصدر مىرود و منصوب به نزع خافض مىشود . كذبا : حال است و نيز ممكن است مفعول مطلق باشد . ان رفعنا : تأويل به مصدر مىرود و مفعولله « بغيا » قرار مىگيرد .